Summit push

Summit push Δε θα σου πω πολλά για όσα πήγαν στραβά, γιατί πήγαν σχεδόν όλα... ούτε για τον αέρα που έκοψε μόνο όσο ήσουν πίσω από την κόψη -έτσι κι αλλιώς θα ήσουν προστατευμένος-, ούτε για μάσκες οξυγόνου που λίγο δούλευαν και πολύ βούλωναν, ούτε για σερπόνια φαντάσματα, που μια ήταν και μια δεν ήταν, ή που δεν ήταν καθόλου, ούτε για πόνο, ούτε για κρύο. Κάποια στιγμή μεταξύ του παγωμένου λήθαργου και φλεγόμενης κάψας ρίχνεις μια ματιά γύρω σου, έχει ένα φεγγάρι που δεν το φαντάζεσαι και φωτίζει γύρω σου τις ψηλές κορφούλες του κόσμου. Κι εσύ είσαι εκεί τσούκου τσούκου, βήμα βήμα, ανεβαίνεις ραχούλες, κάτω από το ΄βερεστάκι, στο Ιμαλάιο. Και που είναι αυτό το ΄βερεστάκι? Γιατί δεν το βλέπεις? Φτάνουμε στο balcony, εδώ αλλάζουμε μπουκάλες. Δεν φαίνεται μονοπάτι, έχει πέσει πολύ φρέσκο χιόνι. Κάθε βήμα είναι δύο, μπορεί και περισσότερα αν σε πάρει η κουτρουβάλα. Βάζεις την ξινη μπροστά ν’ανοίξει κανά βήμα. Ας κάνει έστω και τώρα κάτι χρήσιμο. (Φωτό δεν έχει αλλιώς δεν θα είχε δάχτυλα)